Z racji, że wkroczyliśmy w nowy rok kalendarzowy, chciałabym Wam złożyć najserdeczniejsze życzenia. Życzę Wam 366 radosnych dni. Spełnienia marzeń zaczynając od małych, a kończąc na tych największych. Mnóstwa podróży, które nie będą służyć jedynie odhaczeniu kolejnego miejsca na liście "must see", ale staną się częścią pięknych wspomnień. I, może to oklepane, ale bardzo ważne, życzę Wam zdrowia, bo bez niego ani rusz. Bądźcie szczęśliwi.
Pamiętajcie jednak, że za wyjątkiem ostatniej cyfry w dacie, nic się samo nie zmieni. Jeśli więc macie nadzieję, że rok 2016 okaże się przełomowy w Waszym życiu, musicie coś w tym kierunku zrobić. 2016 ma być lepszy niż jego poprzednik? Więc takim go uczyńcie!


A w dalszej części posta zapraszam na szybkie podsumowanie 2015 na blogu.

Sposób, w jaki patrzymy na książkę, jest zależny od okoliczności, w jakich się z nią stykamy. Na nowe książki często spoglądamy przez pryzmat już wcześniej przeczytanych, co sprawiło, że niezbyt przychylnie oceniłam Pod górę. Na kartach znajdujemy to, co już gdzieś się pojawiło w naszych wspomnieniach - czyli to, co już mamy w sobie. Cytując Zafóna Książki są lustrem: widzisz w nich to, co już masz w sobie. 

Nie będę po raz kolejny powtarzać jak bardzo lubię zwiedzać zamki. Nie będę pisać o historii średniowiecza ani o tym, że film "Krzyżacy" jest jednym z wielu symboli przypominających mi własne dzieciństwo. Po prostu zabiorę Was na wycieczkę po komnatach kolejnej budowli na Szlaku Zamków Gotyckich. Stop. Tym razem skupię się tylko na architekturze, a w kolejnym poście pokażę Wam wystawy wewnątrz murów.